Anılar / Huriye ile Dertleşme

Huriye ile iyice alışmıştık artık birbirimize. Eşimin yurt dışında olduğu günlerde yalnız kalmamam için yatıya da kalıyordu. O günlerde daha bir evin kızı oluyor, evi çekip çevirmede ve beni rahat ettirme konusunda sevinçle çabalıyordu. Evin kızı mı desem, benim olmasını istediğim kız kardeşim mi.. İçtendi, dürüsttü ve gururluydu. Yaşamımdaki bir boşluğu doldurmuştu Huriye.

Zeki kız hemen anlamıştı kent yaşamından yorgun düşmüş halimi. Sadeliğe, doğallığa olan özlemimi. Her sabah henüz horozlar öterken bahçeye inip çıplak ayakla dolaşmamı, gülleri sulamamı, çiçeklerle, meyve ağaçları ile konuşmamı, Kara ile oyunlar oynamamı yadırgamıyordu artık. Bazen yalnız başıma bazen de Komşum Sarah ile Kara’yı da alıp sahilde uzun yürüyüşler yapıyorduk. Fotoğraf çekip çakıl taşları topluyorduk. Döndüğümüz zaman veranda yıkanmış, kahvaltı sofrası hazırlanmış oluyordu. Dinlemeyi sevdiğim müziklere kadar her şeyi düşünürdü.  Ev yapımı zeytinleri, reçelleri ve kızarmış köy ekmeklerini, özellikle tercih ettiğim yöresel peynirleri çok özlüyorum ama Huriye’nin güler yüzünü, mutlu halini daha da çok özlüyorum. O günlerde hiç ayrılmayacağımıza inanıyordum. Oysa yaşam beklenmedik sürprizlerle doluymuş, öyle değil mi Huriye?

Kış sonunda köyden saksılara diktiğin sümbül soğanlarını getirmiştin bana. O soğanların tek tek patlayışını, tomurcuk verişini ve mor mu ya da pembe mi açacaklar diye merakla bekleyişimizi anımsıyor musun? Hadi ben bitki, ağaç, kuş böcek görgüsüzüyüm, sen de en az benim kadar keyifle beklemiştin üç beş sümbülün açışını.

Bir gün de sabah erkenden arkadaki yoldan bir grup eşek gelmişti evin yakınlarına. Baya gürültülü bir şekilde yolu kaplamışlardı. Yazlıkçılardan kızanlar, kovmak isteyenler olmuştu. Hatta kaba saba şakalar yapanlar, onları  taş atarak uzaklaştırmak isteyenler vardı. Yalnızca Sarah ile biz hayvanları düşünerek  üzülmüş, eziyet etmemeleri için rica etmiştik. Sen de hiç korkmadan, onları incitmeden uzaklaştırmıştın. Sonra da gözlerini kocaman açarak ”Yasemin Aba, onlar da can taşıyo, kıymadan nasıl taşlarlar” diye söylenmiştin..İşte o zaman seni daha da çok sevmiştim.

Hangi birini anlatayım; domates salçası yapışımızı, köy pazarlarına gidişimizi, balık tutma maceralarımızı, bisiklet almaya komşu kasabaya gidişimizi ve dönüşte otobüsü kaçırıp jip kiralayışımızı mı?:) Bunların her bireri sıradan yaşanmışlıklar gibi gelse de komik ve hoş anılardı aslında. Hele bir spa merkezi maceramız vardı ki, ne çok gülmüştün sen. Çok hoş anılardı Huriye..Tekrar bir araya gelsek bile değişen koşullar yüzünden yine aynı içtenlikle gülüp küçücük mutluluklarla kocaman bir güzellikler ülkesi yaratabilir miyiz dersin? Gidenlerin açtığı yaraları sağaltabilir miyiz Huriye?

Reklamlar

4 Yorum

Filed under Anılar, Doğal Yaşam, Huriye, İz Bırakanlar

4 responses to “Anılar / Huriye ile Dertleşme

  1. Huriye ile ilgili yazılarda içimi hep sevinç kaplıyordu oysa bu kez farklı hissettim. Umarım yanlış anlamışımdır…

  2. Huriye de, ben de iyiyiz çok şükür. Bazı ailevi nedenlerle yazlığa gidemiyorum bu yaz. Dolayısı ile Huriye ile de görüşemiyoruz.

  3. timurugan

    ELLERİ
    Hayatın esir kampı
    kanatır avuçlarımı.
    Sonra bir arkadaş
    öper yüzümü.
    Omuzlarımda
    yazdan kalmış güneş elleri.

    Temmuz 1990 B.Beyi
    Şiiri buldum…Bir dostun çok sıkıntılı bir zamanda gelip elleriyle omuzlarıma dokunması bile kendime gelmem için ne önemli olmuştu…
    Dilerim yakın zamanda sevdiğiniz bahçelere ve Huriye’ye yeniden kavuşursunuz…

  4. Şiir çok güzel..

    Huriye ile bir arada olacağımız ortam yok artık benim için. Çünkü oralarda bana inanılmaz bir yaşam dersi veren bir başkasının da izleri var.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s